Home ข้อคิดดำเนินชีวิต อดีตเป็นสิ่งที่ไม่น่าจดจำ ฉะนั้นอย่ารื้อฟื้นมันขึ้นมา

อดีตเป็นสิ่งที่ไม่น่าจดจำ ฉะนั้นอย่ารื้อฟื้นมันขึ้นมา

0 second read
0
1,071

มีหญิงสาวคนหนึ่ง เธอมีอดีตที่แสนเ ล ว เจ็บช้ำ และขื่นขม จึงอย ากที่จะลบออกจากความทรงจำ แต่ไม่ว่าจะทำอย่ างไร

ก็ไม่สามารถลืมเลือนออกไปได้จึงทำให้ชีวิตของเธอต้องระทมทุกข์เป็นอย่ างมาก เ พ ร า ะแม้ปัจจุบันเธอจะมีชีวิตที่ดีขึ้น

แล้ว แต่เหตุการณ์ในอดีตที่ผ่านมาแล้วนั้นเมื่อนึกถึงทีไร ก็ทำให้ต้องปวดร้าวใจเสียทุกที “อดีตที่ผ่านมาของเรานั้น เสมือน

รอยด่างพร้อยในชีวิต หากสามารถลบอดีตที่แสนขื่นขมออกไปได้เหมือนกับว่าไม่เคยมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับเรามาก่อนเลย

ก็คงจะดี ชีวิตของเราคงจะมีความสุขเหมือนกับคนอื่นเขาเสียที” หญิงสาวรำพึงกับตนเอง “หากโลกเรานี้มีน้ำวิเศษ ที่เมื่อ

ดื่มแล้วสามารถลืมอดีตได้เหมือนดั่งในนิทานก็คงจะดี” เพื่อนบ้านของหญิงสาวได้ยินเข้าพอดี จึงได้พูดกับหญิงสาวว่า

“ได้ยินมาว่า มีนักพรตปริศนาผู้หนึ่ง ท่านสามารถช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ย ากได้ทุกเรื่องบางทีท่านอาจจะมีน้ำลบอดีต

เหมือนดังในนิทานก็เป็นได้ ลองเดินทางไปเพื่อให้ท่านนักพรตช่วยเหลือดูสิ” เธอจึงตัดสินใจเดินทางไปยังเขาปัญญายุทธ

หญิงสาว : “ขอประทานโทษ ท่านนักพรตเฉินกุ้ยเซียง อยู่หรือไม่คะ”

นักพรต : “ข้าเอง มาหาข้ามีเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจอะไรอย่ างนั้นรือ” นักพรตเฉินกุ้ยเซียงถามด้วยความเมตตา

หญิงสาว : “คารวะท่านนักพรต ข้าน้อยมีเรื่องทุกข์ใจเป็นอย่ างมาก จากอดีตอันแสนเ ล วที่ข้าได้พานพบมาแม้จะพย าย าม

ลืมเลือนสักเพียงใด ก็ไม่อาจลืมได้”

นักพรต : “ถึงแม้จะเป็นอดีตที่เ ล ว แต่เมื่อมันผ่านมาแล้ว เหตุใดมันจึงยังทำให้แม่นางทุกข์ใจได้อีก”

หญิงสาว : “เ พ ร า ะอดีตในครั้งเก่านั้น เป็นเหมือนรอยด่างพร้อยที่คอยตอกย้ำ ให้นึกถึงแต่เหตุการณ์เก่า ๆ ตลอดเวลาแม้

ปัจจุบันจะมีชีวิตที่ดีเพียงใด แต่เมื่อนึกได้ว่าเคยมีอดีตที่เ ล ว ก็ทำให้ข้าน้อยมิอาจมีความสุขกับปัจจุบันได้เลย” หญิงสาว

คุกเข่าลง แล้วเอ่ยต่อไปว่า

หญิงสาว : “ข้าทุกข์เหลือเกิน ท่านนักพรตพอมีทางช่วยเหลือข้าได้หรือไม่” หญิงสาวเอ่ยด้วยสีหน้าทุกข์ระทม

นักพรต : “แม่นางโปรดยืนขึ้นก่อน แล้วเชิญตามข้ามา” เฉินกุ้ยเซียงให้หญิงสาวไปที่โต๊ะแล้วได้นำกาน้ำกับถ้วยใบหนึ่ง

ออกมา ซึ่งในถ้วยใบนั้นมีน้ำอยู่ค่อนถ้วย

นักพรต : “แม่นางโปรดดื่มน้ำในถ้วยนี้เถิด”

หญิงสาว : “หรือนี่จะเป็นน้ำลืมอดีต”

นักพรต : “หากเจ้าจะเรียกเช่นนั้นก็ย่อมได้” หญิงสาวจึงหยิบถ้วยน้ำ มาดื่มด้วยความดีใจ แต่เมื่อน้ำในถ้วยนั้นได้สัมผัส

กับปากของหญิงสาวก็ต้องรีบวางถ้วยใบนั้นลงทันที เ พ ร า ะน้ำที่ดื่มนั้นมีรถเค็มเป็นอย่ างมาก

หญิงสาว : “ท่านนักพรต ท่านเอาน้ำอะไรมาให้ดื่ม ทำไมจึงมีรสชาติเค็มปี๋เช่นนี้”

นักพรต : “ต้องขอโทษด้วย ถ้าอย่ างนั้นข้าจะเติมน้ำเปล่าลงไปในถ้วยอีกสักหน่อยนะ เผื่อรสชาติจะดีขึ้น” นักพรตจึงรินน้ำ

เปล่าจากในกาเพิ่มอีก

นักพรต : “แม่นางลองดื่มดูอีกทีสิว่ารสชาติดีขึ้นรึยัง”

หญิงสาว : “ค่อยยังชั่วแล้วค่ะ รสชาติพอกินได้แต่ยังมีรสเค็มอยู่บ้าง”

นักพรต : “ถ้าอย่ างนั้น ข้าจะเติมน้ำเปล่าลงไปในถ้วยอีกสักหน่อยนะ” นักพรตรินน้ำเปล่าลงไปอีก

หญิงสาว : “น้ำในถ้วยนี้มีรสจืดจนแทบไม่หลงเหลือความเค็มอีกแล้ว ดื่มได้สบายเลย” ทันใดนั้นหญิงสาวก็เข้าใจในทันที

นักพรต : “อันว่าอดีตที่แสนเลว ก็เปรียบเหมือนดั่งเกลือในน้ำที่มีรสเค็ม ทำให้มิอาจดื่มกินได้ แต่หากเราหมั่นเติมสิ่งดี ๆ

ลงไปเหมือนเราเติมน้ำเปล่าเข้าไป ย่อมทำให้น้ำที่มีรสเค็มมากค่อย ๆ จางลง จนในที่สุดก็กลายเป็นน้ำที่เราสามารถดื่มกิน

อย่ างมีความสุขได้เพียงแม่นางหมั่นเติมสิ่งดี ๆ ให้กับชีวิต ไม่เติมสิ่งไม่ดีเข้าไปอีก ก็จะทำให้อดีตที่แสนเ ล ว ด้อยค่าด้อย

ราคาลงไปเอง ถึงแม้ว่ามันจะยังอยู่ก็ตาม แต่ก็ไม่สามารถสร้างความทุกข์ใจให้กับเราได้ เ พ ร า ะมันเจือจางลงแล้วนั่นเอง”

Load More Related Articles
Load More By Life
Load More In ข้อคิดดำเนินชีวิต
Comments are closed.

Check Also

ผู้ประเสริฐ ผู้ยอดเยี่ยม นี่แหละคือสิ่งที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับลูกๆ

ชาย ผ้ า ถุ ง ของแม่ เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ แม้ไม่ต้องปลุ … …