![](https://the-wayoflife.com/wp-content/uploads/2020/12/1999-850x491.jpg)
ถ้าหากคุณดีและซื่อสัตย์ได้นานพอเวลาจะคัดคนดีๆเข้ามาในชีวิตคุณซื่อสัตย์ ถูก ชายนามว่า ฉลาดปล่อยไว้ที่เกาะร้าง
กลางทะเลซื่อสัตย์พย าย ามคิดหาวิธีที่จะกลับขึ้นฝั่ง…สิ่งที่ซื่อสัตย์หวังก็คือ…จะมีเรือซักลำผ่านมาทางนี้บ้างซื่อสัตย์ก็ได้
ยินเสียงเพลงแววมาแต่ไกลซื่อสัตย์รีบมองไปยังต้นเสียงนั้นมีเรือลำหนึ่งกำลังมุ่งมายังเกาะนี้บนเรือลำนั้นมีธงผืนเล็กโบก
สะบัดอยู่บนธงนั้นเขียนคำว่า “ความสุข” ที่แท้เป็นเรือของความสุขนั่นเองซื่อสัตย์จึงตะโกนเรียกเรือของความสุข…“ ความสุข
ความสุขผมคือซื่อสัตย์คุณช่วยพาผมขึ้นฝั่งได้ไหม…? ”เมื่อความสุขได้ยิน ก็พูดกับซื่อสัตย์ว่า…“ ไม่ได้หรอก…หากผมพา
คุณขึ้นมาด้วยผมจะหมดสุขคุณดูสิ ผู้คนมากมายในสังคมยุคนี้ที่พูดความจริงแล้วกลับไม่มีความสุขขอโทษนะซื่อสัตย์ผม
รับคุณขึ้นมาไม่ได้…! ”พูดเสร็จ ความสุขก็จากไป…!!ผ่านไปสักครู่หนึ่ง “ ตำแหน่ง ” ก็ผ่านมา ซื่อสัตย์ตะโกนเรียกตำแหน่ง…
“ ตำแหน่ง ตำแหน่ง ผมคือซื่อสัตย์ผมขออาศัยเรือของคุณขึ้นฝั่งได้ไหม…? ”ตำแหน่งพอได้ยิน ก็รีบหันหัวเรือให้ห่างออกไป
จากนั้นก็หันมาพูดกับซื่อสัตย์ว่า “ ไม่ได้ ไม่ได้ ซื่อสัตย์คุณจะขึ้นมาอยู่กับผมไม่ได้ คุณรู้ไหม…?ตำแหน่งที่ผมได้มานั้นมัน
ย ากเย็นสักเพียงใดหากผมพาซื่อสัตย์อย่ างคุณมาอยู่ด้วยผมก็จะสูญเสียตำแหน่งไปแน่ๆเ พ ร า ะตำแหน่งนี่ผมได้มาด้วย
ความไม่ซื่อสัตย์ยังไงผมไม่ขออยู่ร่วมกับคุณ ”ซื่อสัตย์น้ำตาคลอเบ้ามองตำแหน่งที่รีบออกเรือจากไปอย่ างสิ้นหวัง….รู้สึก
สับสนในตนเองเป็นอย่ างยิ่งหรือ… ในปัจจุบันนี้ ไม่มีใครต้องการซื่อสัตย์แล้วอยู่ๆ ท่วงทำนองที่ไม่ค่อยจะเข้ากันนัก ก็แว่วดัง
ขึ้นมา…!!เรือลำหนึ่งบรรทุก “แข่งขัน” เป็นจำนวนมากผ่านมาซื่อสัตย์จึงตะโกนเรียก….“ แข่งขัน แข่งขัน ผมขอขึ้นเรือของ
คุณได้ไหม…? ”แข่งขันถามกลับมา…“ คุณเป็นใคร คุณมีประโยชน์แค่ไหนกับพวกเรา…? ”ซื่อสัตย์ไม่อย ากพูดอะไรมาก
เ พ ร า ะเกรงว่าจะพลาดโอกาสอีกแต่ซื่อสัตย์ก็คือซื่อสัตย์ยังไงก็พูดความจริงเสมอ… “ ผมคือซื่อสัตย์… ”“ ห๊า….!!! คุณคือ
ซื่อสัตย์ หากพวกเรามีคุณอยู่ด้วยเราจะแข่งขันเอาชนะอะไรกับใครที่ไหนได้ ”…พูดเสร็จแข่งขันก็หันหัวเรือจากไปอย่ าง
รวดเร็วในขณะที่ซื่อสัตย์กำลังสิ้นหวังอยู่ๆก็มีน้ำเสียงอันเมตตาดังขึ้นว่า…“ ลูกจ๋าขึ้นเรือเถิด…!! ”เมื่อซื่อสัตย์เงยหน้าขึ้น
มองก็เห็นผู้เฒ่าคนหนึ่งยืนอยู่บนเรือ…“ ฉันคือกาลเวลา ” …กาลเวลาแนะนำตัว“ ทำไมต้องมาช่วยผมครับ…? ”ซื่อสัตย์
ถามออกไปด้วยความสงสัย“ มีแต่กาลเวลาเท่านั้นที่รู้ว่าซื่อสัตย์มีค่ามากเพียงใด ”…กาลเวลาพูดออกไปด้วยรอยยิ้ม
กาลเวลาได้เล่าให้ซื่อสัตย์ฟังว่าพบ.. ความสุข ตำแหน่ง แข่งขัน ที่ต่างก็เรือล่มอยู่กลางทะเล“ ตัวข้ากาลเวลาในอดีต เคย
เป็นทั้ง ความสุข ตำแหน่งและ แข่งขัน มาหมดแล้วสิ่งที่ข้าได้เรียนรู้ก่อนมาเป็นกาลเวลาคือ… ทุกสิ่งที่เคยเป็น ความสุข
จะหายไปถ้าไม่มีความซื่อสัตย์ตำแหน่งที่ได้มาก็เป็นตำแหน่งจอมปลอมการแข่งขันก็จะได้ชัยชนะอยู่ได้ไม่นานก็จะ
ล้มเหลวไม่เป็นท่า ”จงเป็นคนซื่อสัตย์ เ พ ร า ะเวลาเท่านั้นที่จะคัดสิ่งที่ดีให้กับคุณ…
ประโยชน์ของการมีความซื่อสัตย์
1 : เป็นคนเปิดเผย จริงใจต่อตนเองและผู้อื่น
2 : ทำให้มีความเจริญก้าวหน้าและประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน
3 : เสริมสร้างให้ตัวเองเป็นคนกล้าหาญ กล้าทำในสิ่งที่ถูกต้อง
4 : เป็นที่เชื่อถือ และไว้ใจของคนอื่น
5 : ชีวิตมีความสุข
ประโยชน์ของการมีความอดทน
1 : งานหรือกิจกรรมต่าง ๆ สำเร็จลุล่วงไปอย่ างดี
2 : ทำให้เราเป็นคนสุขุม รอบคอบ มีสติ
3 : เสริมสร้างให้เราเป็นคนมีมานะมีความเพียรพย าย ามในการทำงานหรือความทุกข์ย ากลำบากต่าง ๆ ในชีวิต
4 : มีความเป็นผู้นำ เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
5 : สอนให้เราไม่ยอมแพ้หรือท้อถอย
6 : เป็นที่รักของทุกคน